Kotły kondensacyjne to najbardziej popularne urządzenia wybierane przez klientów do ogrzewania budowanych zabudowań jednorodzinnych. Jest to korzystny i wydajny pomysł na system ogrzewania. Kondensacja w kotle to zwyczajnie skroplenie pary wodnej zawartej w gazach spalinowych. Ze spalania materiałów opałowych wydobywczych, składających się głównie ze związków węgla i wodoru, otrzymuje się CO2 i parę wodną. H2O jest też jednym ze składników wybranego materiału opałowego oraz powietrza, które dociera do palnika kotła. W rezultacie gazy spalinowe z pieców w dużej części składają się z pary wodnej. Tradycyjne piece bez możliwości procesu kondensacji nie wykorzystują całej energii skumulowanej w spalanym w nich paliwie. Cząstka, określana ?ciepło utajone?, uchodzi z parą wodną razem ze spalinami. By do ogrzewania c.w.u w kotle było zagospodarowane również ciepło utajone, para wodna zawarta w spalinach musi się skondensować, bo w tym toku jest uwolniona energia cieplna. W warunkach, jakie mają miejsce w układzie spalinowym pieca kondensacyjnego (skład mieszanki gazu, ciśnienie), szybko ulega ona kondensacji, czyli przechodzi ze stanu gazowego w ciekły. Wystarczy aby gazy spalinowe schłodziły się w wymienniku ciepła kotła do temperatury momentu skraplania, jaka dla gazu ziemnego spalanego w najlepiej wyregulowanym palniku wynosi około 57°C. Powstały kondensat, czyli skroplona para wodna, to pozostałość opisanego procesu. Jest odprowadzany poprzez odpływ kondensatu na zewnątrz pieca.
Skraplanie, czyli to co zachodzi pod obudową pieca
przez